Linda

Gewone lijsterbes 

De variëteit ‘edulis’, wat eetbaar betekent, is een variant van de Sorbus die van nature voorkomt in de bossen van de bergen in het noordwesten van Tsjechië en Slowakije. Hij wordt 12 tot 16 meter hoog en heeft een open boomkroon. De witte bloesems in mei en felrode bessen in de herfst zijn kenmerkend voor de gewone lijsterbes. Vogels, vooral lijsters, zijn dol op de bessen en verspreiden zo de zaden. De vruchten van deze eetbare variant zijn minder bitter dan die van de gewone lijsterbes en kunnen worden verwerkt in jam en likeur. In augustus en september zijn de vruchten rijp.

De bloemen komen in grote tuilen die muffig ruiken. Bijen, vlinders en andere insecten komen af op deze geur en halen nectar uit de bloemen. Ook de lijsterbes is een waardplant, bijvoorbeeld voor de krakeling, een bedreigde vlindersoort in Nederland. Deze soort komt vooral voor in struwelen maar deze worden steeds minder aangeplant in Nederland.

Vroeger geloofden mensen dat de boom bescherming bood tegen onheil en blikseminslag. De kleur rood werd vroeger beschouwd als de beste kleur om het kwaad te bestrijden, daarom worden de felrode bessen van de lijsterbes geassocieerd met magie en heksen. In Ierland werd hij bij huizen geplant om ze te beschermen, en in Wales werden lijsterbessen geplant op kerkhoven. Door zijn sierlijke groei en mooie herfstkleuren is hij nu ook populair als laanboom.